Monthly Archives: January 2012

Shoelaces

Shoelaces

I was almost going to warn you

About your loosened shoelaces

Those were dancing like weekend party girls.

I was little worried,

You might step on it.

I was walking slowly right behind you

And almost ready to catch you

If you had fallen.
Actually,

I secretly wished for your fall

So I could catch you in my arms

Like in a romantic movie.
But you noticed yourself and tied them.

My fantasy just despaired.

I left you behind and glanced slightly

But you did not pay attention to me.

In the mean time

I stepped on my loose shoelaces and fell.

And there were no arms to rest.

By Sahadev Poudel

New York City

Image source:

http://www.graphicshunt.com/images/shoelace_heart-2084.htm

सृजनाका यात्राहरु -न्यु योर्कमा नेपाली भाषा साहित्य यात्रा

सृजनाका यात्राहरु -न्यु योर्कमा नेपाली भाषा सहित्ययात्रा
सहदेव पौडेल
न्यु योर्क

बर्ष २००८ को अन्तिम महिना देखि न्यु योर्कमा केहि साहित्य सर्जकहरुले एउटा अभियानको सुरुवात गरे उक्त अभियान थियो महिनाको एक दिन नेपाली भाषा साहित्यको लागी नियमित जमघट हुने,कथा कविता,गीत , गज़ल जे छ सुन्ने सुनाउने|सुन्न त सुनाउने ,जमघट पनि हुने तर कहाँ हुने त ?ठाउ थिएन! त्यसपछि छलफल भयो हरेक सर्जकले महिनाको एक दिन आफ्नै लिभिंग रुममा भेटघाटको आयोजना गर्ने र यसरी हरेक महिना नया नया सर्जकको घरमा जाने,धेरै जसो देश छोडदाको पीडा पोखिएको कविता गीत संगीत हरु सुन्ने र यसरी निरन्तरता पायो  र सृजनाका यात्राहरुको  यात्रा सुरु भयो|
जम्मा जम्मी १०/१२ जना सर्जकहरु बाट सुरु भएको यात्रामा  बिस्तारै २०/२५ सर्जकहरु  पुगे र यो अभियानले  गति लिन थाल्यो|सुरुका दिनहरुमा निलम कार्की “निहारिका”,मणी बांग्देल,कमला प्रसाईं,परिता राज भण्डारी,बिनोद रोका,बिद्या बिमल बराल,पुष्पा अधिकारी गौतम,सीता  खरेल,बिकाश बिस्ट,सरोज अर्याल र म स्वयमले सृजनाका यात्राहरुलाई आफ़्नु “लिभिंग रुम”मा जीवित राख्ने प्रयास गर्यौ| यसरी जीवित राख्न  ज्योति पौडेल,गीता खत्री,पुनम काफ्ले,राम चन्द्र थापाले पनि उत्तिकै दरिलो हात दिनु भयो|
करिब एक बर्ष को निरन्तरता पछि हामीले सृजनाका यात्रालाई पार्कमा गर्ने प्रयास गर्यौ  जस अनुसार समर  मौषमका केहि महिनाहरू हामीले सेन्ट्रल पार्कमा “पोईट्री इन् द पार्क ” को रुपमा यो यात्रालाई निरन्तरता दियौ| जाडो मौषम सुरु भए पछि पुन: हामी हरेक सर्जकहरुको “लिभिंग रुम”मा फर्कियौ “पोईट्री इन् द लिभिंग रुम ” भन्दै   तर यति खेर अनुभब भयो बढ्दै गएको सर्जकलाई “लिभिंग रुम”त्यति उपयुक्त भएन, र हरेक महिना सर्जकको  लिभिंग रुम खोज्दै हिंड्नु त्यति सजिलो नदेखिएकोले  हामीले ज्याक्सन हाइट्सको चौतारी रेस्टुरेन्टमा नियमित “निशुल्क” कार्यक्रम आयोजना गर्ने अवसर पायौ |त्यसको लागी हामी चौतारी रेस्टुरेन्ट परिवार  प्रति आभारी पनि छौ|
चौतारी रेस्टुरेन्टमा नियमित कार्यक्रम हुन थाले पछी हामीले सृजनाका यात्रालाई  केहि परिमार्जित गर्यौ,जस अनुसार  महिनाको पहिलो आईतबार एक  बिसेष सर्जकलाई  एकल प्रस्तुतिको लागी अनुरोध गर्ने र बाकी समयमा अन्य १० जना  सर्जकहरुको रचना सुन्ने|यो कार्यकम निकै राम्रो र सफल रुपम अगाडी बढ्यो ,यो कार्यक्रमले निकै राम्रो प्रतिक्रिया पाए पछी अहिले सृजनाका यात्राहरु
न्यु योर्कमा एउटा निरन्तर आयोजना हुने बिसुद्द साहित्यिक कार्यक्रम पर्याय  बनेको छ| हामी संग नियमित ४०-५० जना श्रोता सर्जकहरु सुन्न सुनाउन आउनु हुन्छ|एकल प्रस्तुति सुरु भए पछी एकल प्रस्तुतिमा  बिनोद रोका,गोबिन्द कोईराला,ज्योति पौडेल,बिद्या बिमल बराल,कमला प्रसाईं,अनन्त रिसाल,तिर्थ राज बराल र हालै देबेन्द्र लिम्बु सान्गहाम्फेले आफ्नो प्रस्तुति गरि सक्नु भएको छ|
जनवरी महिनाको कार्यक्रममा भारतीय साहित्यका विद्वान डा.एस.के शास्त्री, अखिलेश कृष्णा र मिनाक्षी कृष्णाको उपस्थितिले सृजनाका यात्राहरु बिसेष बन्दै गएको अनुभब भएको छ|डा.शास्त्रीले साहित्य विधामा कविता निर्माण  चर्चा गर्दा होस् वा हिन्दी भाषामा कविता वाचन गर्दा सर्जकहरु मन्त्र मुग्ध  भएर सुन्नु भएको थियो|साथ साथै नेपालका युवा कबि भुपिन ब्याकुल र निशेष कार्कीको प्रस्तुतीले पनि धेरैको ध्यान तानेको थियो|
सृजनाका यात्राहरुमा संयोगले भ्याए सम्म नेपाल बाट आई पुग्नु भएका बिभिन्न साहित्यकारहरुको पनि उत्तिकै उपस्थिति हुने गर्छ|सृजनाका यात्राहरु न्यु योर्कमा नेपाली भाषा साहित्यको भला कुसारी गर्ने एउटा उर्जा शील थलो भएको छ| यो यात्राले कुनै ठुलो साहित्यिक योगदान नगरे पनि घर देश बाट टाढा हुनु भएका सर्जकहरुको भावना सुनाउने चौतारो सम्म बनेको छ कि भन्ने मेरो  सोचाई छ| यो यात्राले अझै धेरै सृजन शील कामहरु गर्न बाकी  छ नै| आउने दिनहरुमा मासिक रुपमा निशुल्क कविता,गीत गज़लको वाचन मात्र नगरी  वाचित रचनाहरु संकलन गरेर उत्कृस्ट रचनाहरुलाई पुस्ताकार दिने,कथा कविता लेखनको लागी कार्य शाला आयोजना गर्ने,अंग्रेजी एब अन्य भाषा एब समुदायका साहित्य सर्जकहरु संग सहकार्य गर्ने,न्यु योर्कका पुस्तकालयमा समन्वय गरेर नेपाली भाषा साहित्यका पुस्तकहरु राख्ने, यी र यस्ता नेपाली भाषा साहित्यका   कामहरु गरेर  सृजनाका यात्राहरुको यात्रालाई  अझै अर्थ पूर्ण बनाउने लक्ष्य छ, जसको लागी सबैको सहकार्य पनि जरुरि छ|
सृजनाका यात्राहरु न्यु योर्कका नेपाली भाषा साहित्य सर्जकहरुले नियमित आयोजना गर्दै आएको अभियान हो|

Happy Listening!
Sahadev Poudel
Producer/Creator 
Himali Sworharu-Action Through Communication
New York City
(We would like to invite you to listen Himali Sworharu-Nepali Online Radio 
also Please join us on FaceBook, watch our  YouTube Channel  and follow us on Twitter)

चिसा रुखहरु

January 14, 2011
चिसा रुखहरु

चिसा रुखहरु,

सडक किनारमा लस्करै लस्करै हिडी रहेछन,

“यतै कतै जरो गाड्न पाए नि हुन्थ्यो नि,”

सुसाउछन रुखहरु!

छरपस्टिएका हाँगाहरु

जिन्ग्रिंग परेको स्वरूप,

पातहरु छैन,

चरा चुरुन्गिका बासहरु छैन,

चिसा रुखहरु

ठिंग उभिएर लस्करै हिडी रहेछन!

छाया बन्नु,

माया पाउनु,

अर्कै ऋतुको कथा होला!

चिसा रुखहरु ,

जल्दैनन,

बल्दैनन,

बोल्दैनन रुखहरु

त्यसैले सायद कसैले

बुझ्दैनन् ..

कहिले होला

चिसा रुख हरुमा बशन्त आउने

र एउटा निलो आकाश मुनि,

हरियो चौरमा,

सुशेली काट्दै,

चरा चुरुंगी संग प्रीत साट्दै,

छहारी दिने दिन!

by Sahadev Poudel,

New York

अनगिन्ती तस्बिरहरु

अनगिन्ती तस्बिरहरु

नछापिएका,

जीवनका अनगिन्ती तस्बिरहरु,

आँखा भित्र सजाएको छु,

कुनै दिन,

भित्र गडेका मेरो आँखा अगाडी उभिनु

र हेर्नु मेरा नांगा आँखाहरु,

जहाँ,

पत्र पत्र भएर,

संगालिएर बसेका,

संग्राहलयका बहुमुल्य बस्तुहरु जस्तै,

तिमीले ईतिहास देख्ने छौ!

ती तस्बिरहरु देख्दा ,

तिम्रो उच्छ्वासले,

अबस्य पनि च्व… च्व.

ओ.. हो..

वाह …वाह

बाफ्रे बाफ्रे.. भन्ने छन्!

किनभने,

ती तस्बिरहरुको पुछारमा,

लेखिएको शिर्षक तिम्रो र मेरो जीवनका कथाहरु हुन!

ती नछापिएका जीबनका अनगिन्ति तस्बिरहरु हुन !

©Sahadev

New York City

मायाको हिमाल

मायाको हिमाल,
सगरमाथा भन्दा अग्लो हुन्छ!
कंचनजंघा भन्दा निश्चल हुन्छ!
सहज हुन्न,
आधार शिबिर देखि नै उक्लने बाटाहरु,
तर सुमधुर हुन्छ यात्रा!
एक-अर्काका स्वास प्रस्वास हुन,
अक्सिजनजका ट्यांकीहरु!
दुई आत्मा हुन
आपतकालीन औषधिहरु!
आरोहण मात्र गरिन्छ,
मायाको हिमाल!
अवतरण हुन्न कुनै “एक्सपिडिसन”जस्तो|
शिखर हुन्छ मायाको आकाश छुने,
जहाँ प्रेमारोहीहरु,
अलप हुन्छन
मेलोरी र ईरभाइन जसरी!
Sahadev © http://www.nepaliradio.org ,New York

ज्याक्सन हाइटसको चोकमा

ज्याक्सन हाइटसको चोकमा
हरबखत छरिएको हुन्छ,
मिठो बासना,
बासमती चामलको र
पिरो स्वाद,
चिकेन टिक्का मसलाको,
ज्याक्सन हाइट्स चोकमा!
नजिकैको भिडियो पसलमा घन्की रहेको,
“शिलाकी जवानी” सुन्दै,
मिठा पान चुस्दै
कुरी रहन्छन बाटो,
मसला चिया खान भेटौं भन्नेहरु|
ज्याक्सन हाइट्स चोकमा !
चिने चिने जस्तो लाग्ने,
अपरिचितहरु,
सिसामा सजिएका,
गोल्डेन गहनाहरु,
ढल्की ढल्की नियाल्दै,
औला भाच्दै,
नजिकैको मनि ट्रान्सफरमा,
डलर घटबडको सुस्केरा सुसेल्छन,
ज्याक्सन हाइट्स चोकमा!
क्रमस:
सडक किनारमा,
अगर बत्तिको राग संगै
“सलाम मालिकम” भन्दै
धार्मिक ग्रन्थ बेच्नेहरु,
“नमस्ते” भन्दै देबी देवताका मुर्तिहरु र
पूजा अर्चनाका सरसामान किन्दे नि हुन्थ्यो
भन्दै अप्ठेरो हासो हास्नेहरु ,
र कुनामा नेपालको झन्डा,
हिमालको तस्बिर ,बुद्धको मुर्ति
र बारम्बार कपि गरेका
गीत संगीतका पुराना सिडीहरु,
किनबेच गर्नेहरु बीच
म पनि मिसिन्छु,
“मिक्स भेजिटेबलस सलाद” जसरी,
ज्याक्सन हाइट्स चोकमा|
२४ सै घण्टा चल्ने ट्रेनको कर्कस आवाज,
र अँध्यारो कुनामा,
“ओला कोमोएस्ता!
चिकीता! चिकीता !!
मुचो बयूतिफुल चिप चिप” भन्दै
काने खुसि गर्दै एक अमिगो
मेरो बाटोमा तगारो बन्छ,
आश लाग्दो अनुहार लिएर,
बगली छाम्छु,
२० डलरको नोट बाहिर निस्किन्छ,
घुटुक्क थुक निल्छ अमिगो,
म २० मिनेटको बासना र
२० छाक बासमती चामलको बिचमा
अल्मलिन्छु ज्याक्सन हाइट्स चोकमा,
र,
पान परागका रंगले रंगिएका टाटे पांग्रे र
पिरो ज्याक्सन हाइट्स चोकबाट
गहिरो टनेल भित्र छिर्छु एकै छिन ,
मधुर उजेलोको आशामा!
ज्याक्सन हाइट्स चोकमा!
************************
सहदेव पौडेल
न्यु योर्क

Yellow Cab

Yellow Cab
By Sahadev Poudel
In the middle of the Times Square,
I see millions of yellow cabs flying like yellow birds.
Chasing each other,
and honking like  songbirds.
They flocking
to win a long trip,
May be to Jersey or Long Island sound.
Without the silence of respite,
they twitter around the boroughs,
Up and Down town like the homing pigeon,

At the crossroad of Broadway
I wave my hands like a music conductor,
And they all stop around me
like I am piece of pie!

In front of  harshly headlight eye,
I fright it might take my life or
I may die!
I tensely smile,
and open the cab door.
And together we fly up to the Broadway high!
New York City
March 2011

Man with The flower

Man with The flower
By Sahadev Poudel
I was carrying a bouquet flower,
from my work station.
At work, they tried to trash it
because for them “it’s dying”
but for me “it’s still alive”.
So I took it and embraced it like an award.
Because of the snow,
the city looked like it covered with white roses.
I was on the way with my flower,
a woman with a baby asked me,
“is this for someone’s birthday?”
I nodded “yes” and continued my journey.
In the next corner near by the Central Park
I encountered a young lady like a budding flower.
She asked me, “is this for your lady?”
I smiled and nodded “yes” and kept my crossing.
At the arctic cold, my hand was freezing
and the flower was fading.
I was nearby the church and I saw an elderly woman like a fading flower.
She was struggling to cross the icy avenue so I helped her to cross.
She saw the flower in my hand and murmured
“It’s very cold day for ceremony. I pray for you whoever you lost.”
I puzzled and nodded.
Some of the flower petals were separating
because of a wintry weather
but I kept hoping they’d stay alive
so I might decorate “my living room”.
I still had to walk few blocks to catch the train.
The Sidewalk was so slippery
and the pile of snow looked like a Himalayan range.
While I was crossing the boulevard,
Suddenly…oh…noo…..aiiyaa!!
And I stumbled on the road.
The flower spread all over the snow.
I was completely out in the snow.
It looked like I was praying for help.
I tried to get up but……
Someone noticed that I was struggling to stand up.
She came running near to me
and helped to collect the spread flowers
and gave her hand then I stood in front of her.
She asked me, “Are you alright?”
I nodded “yes” and after collecting my award
I gazed her eyes and gave the flowers to her.
And I said Thank You.
New York City
January 30th 2011

A Lonely Glove

A Lonely Glove
By Sahadev Poudel
I was dropped  as a fallen leaf,
In the arctic cold,
I feel like a lost traveler in the frozen zone.
Oh!Let me hold your finger & palm,
Together we can create warm & calm.
The ache and the asthma of winter,
is like funeral pyre.
It hurt when I think of another pair;
It must be suffering somewhere!
Just imagine my lonely misery,
It’s  not less than being in a cemetery!
Let me hold your finger & palm,
Together we can create warm & calm.