Tag Archives: Short Story

A Short Film

A story of a man who can  not travel to his homeland during festival. why? watch this short story.

Haree Creationfilms & Sahadevision Present
A Short Nepali Film Dashain Aayo
Story/Script/Direction: Sahadev Poudel
Director of Photography/Edit: Haree Lamichhane
Cast:
Sahadev Poudel
Shakuntala Gyawali
Purnalal Shrestha
Keshab Shahi
Ramesh Shakya
Haree Lamichhane
Pratima Lamichhane

drunk or tired

आफ्नो भारी आफै बोक्

एकदिन म दु:ख र पिर-चिन्ताको भव्य भारी बोकेर स्वां स्वां गर्दै जीवनको उकालो चढ्दै  थिए । एउटा कोही अपरिचित आएर मलाई अनेक थरी प्रश्न गर्न थाले । कहिले पारिवारिक प्रश्न सोध्छन, कहिले मेरो भारी बोक्न सहयोग गर्छु भन्छन्, कहिले के गर्छस, के छ भविष्यको योजना भन्छन्। उनका अनेक थरी प्रश्नहरूको बोझले  म झनै थाकें। म उक्त अपरिचितलाई वास्ता नगरी त्यहाँ बाट टाढा आफ्नै कुटीको छहारीमा पुगेर आफूलाई जमिनमा समर्पण गरे  र अनायास मुखबाट निस्क्यो :

 “हे भगवान् दुखीको घरमा मात्र तेरो बास हुने भए मलाई अझै दु:ख दे”

यति मेरो सुस्केराले के भनेको थियो। भित्र कतैबाट आवाज निस्क्यो-

“अघि तेरो पछि लागेर सहयोग गर्छु, के गर्नु पर्छ भन भन्दा वास्तै गरिनस अहिले फेरी मेरै नाम लिएर  बोलाउछस! सरि, अब आफ्नो भारी आफै बोक्”
………………

By Sahadev Poudel

New York 

 

उही बर्षौ ​ पुरानो साथी (मिनीकथा)

उही बर्षौ ​ पुरानो साथी

सहदेव पौडेल, न्यु योर्क

*****

बर्षौ पछि म मेरो ​मन मिल्ने ​साथीलाई भेट्न सुस्तरी ​सुस्तरी ​स्वप्न बगैचामा पुगेँ। बगैंचाको एउटा बेञ्चमा ​ उ ​ ​​​​कालो चस्मा लगाएर ​ ​पर्खि​रहेको थियो। कपासजस्तो ​उसको ​कपाल  हावाले ​हल्लाई  रहेको थियो।​रुखबाट बिछोडिका पहेंला पातहरू ​उसैको  वरी परि फूल जसरी बर्षिरहेका  थिए । ​अघिल्लो ​ ​बेञ्चमा बसेर ​उसलाई नियालें​;​ उसको अनुहार र  हातको छाला र  नजिकैको  रुख उस्तै उस्तै थियो।  ​छेउमा एउटा लौरो ​उसैमा अढेस लागेर ढल्की रहेको थियो । उ​सले मलाई ​ एकोहोरो हेरी रहे​को जस्तो लाग्यो। तर खै किन हो किन  उसलाई  देखेर मेरो बोलीनै फुटेन ​।

“के यो ​मेरो ​उही बर्षौ ​पुरानो साथी हो​!​?”

​मेरो सँगै उसको पनि टाउको हल्लिएको मैले देखेँ ​। ​त्यस पछि  सुस्तरी ​सुस्तरी म घर ​फर्किए, उ पनि​ लौरो सँगै ​ उठ्यो र आफ्नो बाटो लाग्यो। ​साँझ ​घरको फोनमा एउटा ​यस्तो ​संदेश पर्खिरहेको रहेछ!

“तँलाई स्वप्न बगैचा मा देखेँ,पहिले त तँ हो कि होइन मलाई ठम्याउनै गार्हो पर्‍यो,तेरो शरीर पनि कुप्रेछ, त्यस्तो बतासिएर हिड्ने तँ, सुस्त भै’छस।  तैले फेरेको श्वास त, पात सुसाएको जस्तो पो लाग्यो। दम छ जस्तो छ तँलाई । तैँले  एकोहोरिएर मलाई  हेर्दै थिइस तर केही बोलिनस। बगैँचामा बसेर लेख्ने तेरो बर्षौ देखिको बानी अझै उस्तै रहेछ , त्यसैले मलाई लाग्यो त्यो तँ नै होस् तर खै किन हो किन मेरो  बोली  नै फुटेन! अब अर्को दिन  भेटौला अनि बोलौला ”

यो संदेश ​बारम्बार ​सुन्दै म टोलाई रहें ​।​

Image
Photo by Sahadev Poudel
********************************